آنجا روزگاری خانه من بود


امشب بغض خیلی‌ها شکست با دیدن صحنه‌های ضرب و شتم دانشجویان در کوی. بغض من اما بدجور پاره شد امشب. حالم را احتمالن هر کس که فقط یک شب بین بچه‌ خوابگاهی‌ها درکوی دانشگاه زندگی کرده باشد، بهتر می‌فهمد. من چهار سال عمرم آنجا گذشت. کوی دانشگاه برای من حکم خانه و کاشانه را داشته همیشه. خانه‌ای که خیلی زیاد دلم برایش تنگ می‌شود.
امشب به یاد همه روزها و شب‌هایی که در کوی دانشگاه گذراندم،
به یاد همه لحظاتی که با هم‌اتاقی‌ها و هم‌کلاسی‌هایم آن خیابان پر‌خاطره را هی بالا رفتیم و پایین آمدیم،
به یاد خنده‌ها و گریه‌های بچه‌های شهرستانی و صیمی کوی که گاهی دلشان می‌گرفت از دوری خانواده و گریه می‌کردند،
به یاد مسجد کوی پسران و زیارت عاشوراهایی که دهه اول محرم ساعت ۶ صبح آقای امجد می‌خواند،
به یاد آن چهار سال شب زنده‌داری‌ها در آن اتاق‌های مطالعه‌ کذایی که توی زیرزمین کوی بود و بوی نم می‌داد و هوایش بخارآلود بود…
امشب با دیدن این صورت‌های خونی و آشنای کوی‌نشین‌ها، خون گریه کردم. من زمان حادثه کوی هنوز دانشجو نشده بودم و تجربه زندگی در کوی را نداشتم. اما اتفاقی که ۲۵ خرداد در کوی افتاد و فیلمش دیشب پخش شد را می‌توانم با همه وجودم درک کنم چون حالا دیگر آن‌جا زندگی کرده‌ام. و می‌توانم مظلومیت آن بدن‌های نحیف و ترسانی که از همان اتاق‌های نمور مطالعه کشان کشان روی زمین همچون گله گوسفندی کشیده شدند و روی هم تلبار شدند را درک کنم.
این‌ها ساکنان همان اتاق‌های حقیر چهار پنج‌ نفره‌ای بودند که من هم روزی در یکی مثل همان‌ها همان حوالی نفس می‌کشیدم.
این‌ها همان بچه شهرستانی‌های صیمی و ساده ای بودند که حاضرم قسم بخورم سرشان توی کتاب بود و چیزی از اغتشاش نمی فهمیدند، چه‌طور دلتان آمد آن‌طور روی زمین بکشانیدشان. چطور توانستید؟
آنجا روزی خانه من بود، آنجا روزگاری مامن و ماوای من بود. چطور می‌شود این حرمت‌شکنی را دید و ساکت نشست؟
آقایان! آنجا خانه بهترین دانشجویان این کشور است! تا دیر نشده مسببان این حمله وحشیانه را محاکمه کنید! نشان دهید که جان و امنیت دانشجوی مملکت برایتان مهم است. تا به حال فرزند دانشجوی ساکن خوابگاه داشته‌اید که دلشوره‌های از راه دور مادرانه و پدرانه را تجربه کرده باشید؟ هیچ می‌دانید خیلی از مادر پدرهایی که بچه‌هایشان ساکن کوی دانشگاهند کمتر شبی‌ست که بی‌دلهره بخوابند؟ دقیقن نگران چنین صحنه‌هایی هستند. و امشب دیدند. به چشم خودشان دیدند که چه‌ها ممکن است بر سر فرزندان بی‌گناهشان بیاید. مسوول این بی‌مسوولیتی‌ها کیست؟ این بار هم همه چیز به یک ریش‌تراش ختم خواهد شد؟.
خانه‌ام آتش‌گرفته‌ست. آتشی جان‌سوز را گذاشته‌ام بخواند درپس زمینه این صحنه‌ها
بچه‌های کوی امشب چه حالی داشته‌اند با دیدن این فیلم؟

لینک دانلود فیلم حمله به کوی دانشگاه