زبان اصلی

من فکر می‌کنم که: به زبان اصلی باید سلام کرد. به زبان اصلی باید کسی را دوست داشت. حرف‌های اصلی را به زبان اصلی باید نوشت. مثل نامه‌ای که هنوز به آدرس قدیمی هفت سال پیش پست می‌شود. به زبان اصلی باید زندگی کرد. به زبان اصلی باید شعر نوشت. به زبان اصلی باید گریه کرد، و از همه مهم‌تر اندوه‌ را باید به زبان اصلی نوشت. حتی برای روزهای تلخ، باز هم نباید از زبان اصلی غافل شد. به زبان اصلی باید ترک کرد. به زبان اصلی باید گفت: خداحافظ.
در زبان اصلی حرفی …حرف‌هایی هست که به زبان دیگری قابل ترجمه نیست. با هر کس به زبان اصلی‌اش حرف بزنید. آن وقت همه کلمه‌ها جور دیگری معنا خواهند شد. می‌گویید نه؟ امتحان کنید.