بایگانی ماهیانه: نوامبر 2010

تاریخ به سکوت ما گواهی خواهد داد

تاریخ را فقط فریاد نمی‌سازد. تاریخ را فقط درد و زندان و حبس و تبعید و تظلم‌خواهی نمی‌سازد. تنها نامه‌های عاشقانه و غیرعاشقانه سند تاریخی محسوب نمی‌شوند. سکوت همیشه بخش مهمی از تاریخ بوده است. سکوت بر رنجی که می‌کشیم و دردی که عمق‌اش از توصیف گذشته است. الفبای سکوت را باید یاد گرفت. زبان سکوت زبان آسانی نیست. از سخت‌ترین زبان‌هاست. شاید ماه‌ها و سال‌ها طول بکشد تا بشود به زبان سکوت حرف زد. اما آموختن‌اش ضرورت است.
صفحاتی از تاریخ سفید خواهد ماند بابت این سکوت‌ها. صفحاتی که هیچ‌گاه پر نخواهند شد. صفحات بیشتری اما سیاه خواهند شد برای فهم این سکوت‌ها. خواهند نوشت عمق فاجعه به جایی رسید که در کلمات نمی‌گنجید. در آن میان هم تارهای سفید شقیقه‌های ما پیدا خواهد بود، هم جان‌های بی‌جانی که درد این ایام را دوام آوردند، یا نیاورند.

رضا قاسمی


این مرد با نوشته‌هایش، به خصوص با هم‌نوایی شبانه‌ی ارکستر چوب‌هایش، به یادماندنی‌ترین و بهترین لحظات زندگی خوابگاهی من را ساخت. دوست‌اش داشته‌ام، خیلی. هنوز هم دارم. یک روزی که حال‌اش را داشته باشم درباره‌اش می‌نویسم. فعلن این فیلم را ببینید و خوب شوید.
– لینک فیلم را از سایت خودش برداشته‌ام. حیف‌ام آمد اینجا هم نگذارم‌اش.
رضا قاسمی از معدود نویسنده‌هایی‌ست که نویسندگی را واقعن زندگی می‌کند.
اینجا می‌توانید بعضی از آثارش را دانلود کنید.