درباره‌ی مثنوی‌خوانی


مدت‌هاست که می‌خواهم چند خطی بنویسم و این مجموعه‌ی مثنوی‌خوانی را برای آن‌هایی که مثنوی و نواهای کهن ایرانی، هر دو را دوست دارند و احیانن دنبال مجموعه‌ای می‌گردند که این دو را با هم ترکیب کرده باشد، معرفی کنم. احتمال می‌دهم خیلی‌ها تا حالا شنیده باشند این مجموعه را. ولی برای کسانی که احیانن نشنیده‌اند این چند خط را می‌نویسم و البته درباره حال خوشی که خودم دارم همیشه از گوش دادن به این مجموعه. به شخصه حظ فراوانی برده‌ام از این مثنوی‌خوانی‌ها و هم‌نوای خوبی‌ست برای وقت‌هایی که آدم می‌خواهد گوشه‌ای آرام بگیرد و برای خودش چیزی در خلوت بخواند و احیانن پی خوابی آرام و بی‌کابوس هم می‌گردد. به جز ارزش‌های فراوان هنری و ادبی و موسیقایی‌ای که این مجموعه دارد و از من متخصص‌ترها درباره‌اش اگر بخواهند می‌نویسند، این شعرها و نواها برای بی‌خوابی و ترس و تنهایی هم مسکن خیلی خوبی‌ست.
موسسه فرهنگی، هنری ماهور این مجموعه را سال ۸۸ در سه سی‌دی منتشر کرده که در حقیقت گزیده‌ای‌ست از صد سال آواز ایرانی و به طور خاص شامل تکه‌هایی از آن آوازهاست که بزرگان آواز ایران در آن‌ها مثنوی مولانا را با نوای خوش خوانده‌اند. آواز کسانی مثل قربان‌خان شاهی، عبدالله دوامی، اسماعیل ادیب خوانساری، جواد بدیع‌زاده، جلال تاج اصفهانی، عبدالوهاب شهیدی، محمدرضا شجریان، اکبر گلپایگانی، حسن کسایی و بسیاری از بزرگان دیگر عرصه‌ی آواز، که تکه‌هایی از مثنوی را خوانده‌اند به همراه نوای ساز تار، سه تار، سنتور، کمانچه، نی، ویولن و پیانوی بزرگانی چون میرزا غلامرضا شیرازی، داریوش طلایی، رضا ورزنده، حسن کسایی، حبیب‌الله بدیعی، مرتضی محجوبی و دیگرانی که نام‌شان در فهرست خوانندگان و نوازندگان این مجموعه هست در کنار هم در این مجموعه جمع شده‌آند.
خلاصه که اگر دنبال یک لقمه موسیقی و شعر و ساز و صدای خوب می‌گردید این مجموعه که به اصطلاح شیوه‌های مثنوی‌خوانی در دوران معاصر است را بخرید و گوش کنید و لذت ببرید. البته که در کنارش چای هم باشد بیشتر خوش است.
پ.ن. این تکه بیات ترک با صدای حاتم عسگری فراهانی +.از سی‌دی دوم این آلبوم را هم آنلاین دیدم