بهاریه ۹۴

پنج سال و کمی بیشتر، پر
عشق پر، خانه پر، شور و شر پر
رفته بودم که برگردم اما
ناگهان جاده‌ی پشت سر پر
رنگ تبعید، خاکستری بود
خنده‌های سپید پدر پر
سال‌ها رفت و بر جا دلی ماند
سرد، سرخورده دلتنگ، پرپر
کاشکی، کاش برگشتنی بود
آرزو، کاش، اما، اگر، پر
ماندم و باز از سر گرفتم
عشق ِ بیهوده‌ی بی‌ثمر پر
روزهای دروغ و تظاهر
لافِ پوچ قضا و قدر پر
امن، عاشق، رها، خانه اینجاست
روزهایِ بدِ در به در پر.