بایگانی ماهیانه: اکتبر 2017

Google Map

از “این‌جایی” که هستم
روی نقشه‌ گوگل زوم می‌کنم
چشم‌هایم را خُرد می‌کنم
موش کور دلتنگی می‌شوم
که در تمام نقشه‌های جهان
به دنبال ردپای توست.

هشت سال است هی زوم‌تر می‌کنم
آزادی پنجاه‌وسه، پلاک دویست و هفتاد و هفت، در سفید و قرمز
کوررنگی گرفته‌ام
همه چیز از “این‌جا” بی‌رنگ است.

بارها از سوراخی به سوراخ دیگر
هجرت کرده‌ام،
گریخته‌ام،
پناه برده‌ام.
سرخوش که تو بر همان نقطه‌ جهان که بودی خواهی ایستاد.

زوم می‌کنم
روی کوچه‌های بزرگراه‌شده
روی پلاک‌های سیمانی
درهای شکسته
ردپای جرثقیل‌های شهرداری
ردپای سرخ، سیاه، بنفش.

چقدر دیر، چقدر دیر دارم نقشه را شخم می‌زنم
پلک‌هایم را می‌مالم که بیدارم؟

“آنجا” درخت اناریست که دست‌های تو آن سال در حیاط خانه‌مان کاشتند
شبحی سرخ که به رماندن جرثقیل‌های سیاه برآمده است.

دست دراز می‌کنم از نقشه‌ اناری بچینم
شیشه مانیتور خونی می‌شود.